A na poważnie Wspominasz na początku o syndromie “trawy bardziej zielonej u mnie” w kontekście C++, a nie zauważasz, że reszta notki eksponuje dokładnie ten sam efekt w stosunku do LISP-a. Zaznaczam jednak, że nie twierdzę, iż poznawanie nowych języków programowania nie jest wartościowe i rozwijające. Zawsze warto zrewidować swój sposób myślenia. A poza tym dobrze jest mieć jakieś nieszkodliwe hobby

(Wybacz za to porównanie, ale twoja nauka LISP-a kojarzy mi się bardzo z moją nauką lojbanu. W obu przypadkach praktyczne korzyści wydają się żadne i czas niemal stracony, bo postronny obserwator nie zauważy subiektywnego zysku ze spojrzenia na znane schematy z zupełnie innej strony).

* Przypominam w dobie Internetu, gdy wszystko o czym możesz pomyśleć:
- na pewno zostało już zrobione
- na pewno ma już wokół siebie spore community
- na pewno zostało już przerobione na porno
określenie “mało kto” jest wciąż aplikowalne nawet wówczas, gdy liczba osób zajmującym się danym zagadnieniem sięga dziesiątek tysięcy. Takie to już wredne prawo wielkich liczb

The point is, that samo napisanie słowa kluczowego wielkimi literami odfiltruje *mnóstwo* nieprawidłowych wyników (w końcu, czy w normalnym języku ludzie piszą często CAPSem? ) – tylko trzeba Google zmusić do tego, żeby tę różnicę wielkości liter uwzględniło.

Pewno mają jakiś konkretny powód, dla którego to się tak zachowuje, ale go jeszcze nie znam .

Polecam zerknąć na: http://www.lispworks.com/products/myths_and_legends.html

Inną rzeczą jest, że takie ‘cuda’ jak eval() czy działanie na kodzie programu zostały wymyślone i wprowadzone właśnie dla Lispu .

A Lisp to przecież język interpretowany – możliwość robienia takich ‘cudów’ jak eval() czy działanie na kodzie programu to nie jest nic niezwykłego

Ale chronologicznie patrząc (C++ był przed Javą) można zauważyć, że pewne powtarzające się wzorce programistyczne prędzej czy później zostają wbudowane w język (na przykład składnia foreach w Javie, delegates w C#, czy w końcu wyrażenia Lambda w C++0x). Dzięki temu programiści pracują na coraz wyższym poziomie. Niestety, pozostaje silne rozgraniczenie między tym co język ma wbudowane a tym, co trzeba do niego “dorobić” (jak na przykład funktory w C++).

W Lispie podoba mi się to, że tam takiego ograniczenia nie ma – za pomocą makr można rozbudowywać sam język i dopasowywać poziom abstrakcji do problemu. Mówiąc obrazowo, można sobie wspomniane przez Ciebie słowo kluczowe ‘functor’ po prostu dopisać do języka . Przykładem podobnego podejścia w C++ jest preprocesor biblioteki Qt, która “dodaje” do C++ nowe słowa kluczowe.

char functor (char input) : bool upCase(false)
/> return upCase ? std::toupper(input) : std::tolower(input)
}

a w środku tworzyło klasę z operatorem() dziedziczącą po unary_function – czyli to, co napisałeś wyżej. Analogicznie można by “wbudować w język” iteratory i już mamy map, foreach, fold w mniej rozwlekłej składni.
To jest po prostu pewna filozofia (stdlib oparty na języku, a nie odwrotnie), której C++ się trzyma.

@Gynvael Coldwind
Wzajemnie; bardzo się cieszę, że się spotkaliśmy . Miło, że tekst się podoba. A do czego potrzebowaliście determinizmu gry na compo? .

@Reg
Thx za linka

BTW. w menu, czy w grze?

Ad. płatności: załatw sobie kartę kredytową, problem z głowy.

@dr_bonzo: Wrzuciłem nowe wersje wykresów – link przy końcu posta.

zamiast

“jakie naglowki wysylane sa przy embeded png”

Choć i tak nie jest to to samo, co porządny mobilny program na telefon wyposażony w notatki, używany do sterowania prezentacją (czegoś takiego brakuje, niestety).

Szymon opowiadał, że u niego na na jednym wykładzie gość bierze swojego brand-new laptopa z dotykowym ekranem, coś opowiada i rysuje na bieżąco, jak na tablicy

“No i .NET Framework ma każdy, kto ma windowsa”
Każdy kto _ma_ windowsa

ciekawostka:
http://www.mono-project.com/Scripting_With_Mono
a przez IKVM (JavaVM na .NET) można skrypcić gry również w Javie (oprócz pythonów, C# itp).

Co ciekawsze – NASA używa Java Astrodynamics Toolkit, zobaczcie wstęp: http://jat.sourceforge.net/

PS. ostatnio dowiedziałem się, że Java na 64 bitowych systemach zabiera dużo więcej pamięci, bo uważa, że pracuje na maszynie stricte serwerowej i ma jej sporo

Adam: Dziękuję za informację, sprawdziłem to na domowym sprzęcie RTV i – zgodnie ze swoimi oczekiwaniami – opisywanego przez Ciebie zjawiska nie zaobserwowałem.

Na podstawie informacji z sieci wnioskuję, że typowe LEDy podczerwone świecą falami o długościach w okolicach 880 nanometrów (+/- trochę lub trochę więcej, jak dioda jest tania ). Górna granica światła widzialnego rozpoznawanego przez człowieka to ok. 750 nm. Parametr ten jest cechą indywidualną więc podejrzewam, że być może masz czulsze od mojego oko i jesteś w stanie zobaczyć tzw. bliską podczerwień.

Niemniej diod IR jest wokół nas coraz więcej (doświetlanie kamer CCTV, wideofony, IrDA) i gdyby świeciły one w zakresie widzialnym przez większość ludzi to zapewne używane długości fal zostałyby szybko zmienione.

Mechanizm powyższego jest bardzo prosty – UAC *celowo* jest upierdliwe, bo jeśli użytkownicy będą się denerwować, że program co chwila powoduje im wyskoczenie okienka, to taki soft szybko straci na popularności. W ten sposób zmusza się developerów do pisania programów w taki sposób, by unikać niepotrzebnych wywołań UAC. (informacje na podstawie tego, co wiem od firmy będącej złotym partnerem M$ w Polsce)

W tej sytuacji moim zdaniem GŁUPOTÄ„ jest (aczkolwiek pewno podyktowaną koniecznością biznesową) pozwolenie użytkownikowi na wyłączenie UAC…

Asmodeusz: Fajne zasady tam w Jabolach mają – typu “Gorąca kawa może być gorąca”.

Windows XP też ma możliwość pracy na kontach zwykłych userów, niestety to wina użytkowników którzy tego nie lubią, powoduje narzekania na bezpieczeństwo systemu. Ostatnio MS się chwalił, ze tylko kilkanaście procent błędów dotyczy osób pracujących na koncie zwykłego usera.

Teraz pracuję również na viscie, i wygodniejsze wydaje się dla userów klikniecie “Ya, rób jak mówię” niż wpisanie hasła w KDE_su. Myślę, że za kilka lat ludzie się do tego przyzwyczają. I będzie fajnie.

Druga ważna sprawa to automatyczne update’y. Ludzie, one nie są aby wam utrudnić pracę. To tak jak z samochodem – myjesz szybę, zmieniasz olej aby samochód był sprawny – w komputerach jest tak samo.

“(…)But for everyone, surely, what we have gone through in this period – I am addressing myself to the School – surely from this period of ten months this is the lesson: never give in, never give in, never, never, never, never-in nothing, great or small, large or petty – never give in except to convictions of honour and good sense. Never yield to force; never yield to the apparently overwhelming might of the enemy. We stood all alone a year ago, and to many countries it seemed that our account was closed, we were finished.”

To było takie mini-nawiązanie, które zrozumiał tylko autor;p

@asmodeusz: Jeśli cię wykład rmsa interesuje to nagrywałem i wrzuciłem tutaj: http://video.google.com/videoplay?docid=-5621142882400305486&hl=en z 2h nagrało się ~1:30, także mimo niskiej jakości polecam

PS: Oj nie wszyscy, dzięki niech będą św IGNUcemu, mieli nie-wolny soft na kompach

Trochę szkoda, że nie mogłem przyjechać do Krakowa, chętnie bym wspomnianą konferencję odwiedził.

Pozdrawiam!

Na GG mnie nie ma, bo na necie jestem średnio raz na tydzień.

Thx.

Otóż, co mogę rzec – o ile OneNote na PC jest świetny, fajny itd., to miałem (nie)przyjemność jego użytkowania na Windows Mobile ;/ Mam SPV m3100. Tragedia. Większość tych opcji, które tak pięknie opisałeś, po prostu w wersji mobile nie istnieje. Szok, parodia i w ogóle odczucie syfu na własnym języku (bowiem próbowałem).

Pozdrawiam ; )

naleth: Zdradź nam jak w tych kompilatorach uzyskać te informacje o stosie wywołań

Co zaś się tyczy obudowywania ciała funkcji jakimiś makrodefinicjami, to ostatnio to porzuciłem na rzecz rozwiązań zależnych od kompilatora/platformy, które pozwalają poznać historię wywoływań. Nie jest to oczywiście doskonałe, bo taka informacja może nie być zawsze dostępna, ale zarówno na VC++ jak i na gcc da się to uzyskać, więc chwilowo mi wystarcza, a brak potrzeby pamiętania o makrach przy każdej funkcji jest bardzo wygodna.

Co do reklam w sieci to polecam przeczytać artykuł porneL’a: http://pornel.net/reklamy

A co do OneNote’a – to ja musiałem się trochę przyzwyczajać do niego. Jakoś nie był to dla mnie produkt rewolucyjny, bo z niedogodnościami rozwiązywanymi przez OneNote’a nauczyłem się sobie radzić.
Ale teraz to już nie umiem bez niego żyć

A co do tematu ’skąd wziąć’? Na MSDNAA Office’a niestety nie ma, ale wersję niekomercyjną można chyba nadal dostać za 200 zł (nie 300).

A co do “no way”… powiedzmy, że nie przytoczę tego dosłownie przez wzgląd na kulturę tego bloga .

Mój faworyt: 0xFEE1DEAD

0xDEADBEEF
0xDEADC0DE
itp.

że o różnych wariantach (3)1337 nie wspomnę

Ja w większości wypadków unikam wszelkich kobylastych pakietów. Nie lubię programów Office’o podobnych, cenię prostotę i szybkość. Coś podobnego do Zima mogłoby zostać moim Wordem/Writerem Nawet się trochę zastanawiałem nad napisaniem własnego edytora sformatowanego tekstu, który bez wątpienia powinien spełnić moje skromne oczekiwania.
Hmm… a może LaTeX na swój sposób spełnia moje oczekiwania?

Asmodeusz:
Klikanie ma to do siebie, że dość łatwo można się go nauczyć. Jednak największą kontrolę i szybkość dają rozwiązania “pisane”, fakt trzeba najpierw je przyswoić. Kolejny fakt to taki, że trzeba te narzędzia dobrze zrobić. Np. w kwestii shella można bardzo dużo zrobić, jednak IMHO zsh jest w tej sprawie całkiem bliskie ideałowi (przy czym bliższe niż bash).

“Właściwie to dzięki niemu najbardziej tęsknię do posiadania laptopa.”
Najlepsze połączenie: OneNote + zdalne repozytorium SVN + laptop i desktop

Zaś do algebry liniowej – gdybyś miał na studiach – polecam książkę Jima Hefferona http://joshua.smcvt.edu/linearalgebra.

Obie ksiązki są darmowe.

Też mam i przeczytałem tą książkę. Do kupowania książek polecam Allegro – można znaleźć różne dobre, a używane są dużo tańsze.

Do tej radziłbym podejść z duża rezerwą. Na pewno warto znać nazwy tych wzorców, bo wielu się nimi posługuje, ale same w sobie są strasznie przekombinowane. Moim zdaniem takie rzeczy to jest nadużycie niezgodne z duchem obiektowości. No ale czasem się je stosuje. Autorzy po prostu zebrali, usystematyzowali i nazwali to co bywa stosowane w w praktyce od dawna.

Gratuluję ciekawego bloga. Przeczytałem większość wpisów. Dzięki za umieszczanie interesujących linków do artykułów, które były prezentowane na forum Warsztatu. Keep up the good work.

Pozdrawiam.

Ale chyba masz rację. Podoba mi się to co napisałeś, a o tematach takich jak GTD czy Lifehacking wcześniej nie słyszałem, chociaż widzę że takie rzeczy stosuję od zawsze. Muszę o tym poczytać.

Problem w tym, że z takimi sprawami, jak to zwykle w życiu bywa, nie ma jednej słusznej odpowiedzi. Każdy ma swoją ścieżkę, a każda ma swoje wady i zalety. Trudno to wszystko zbalansować. Dlatego każdy tworzy własną filozofię życia. Miło przeczytać Twoją. Mimo tego lepiej weź się za kod

Ale już sam fakt, że “fajnie i ciekawie się czyta” do tego czytania mnie zachęca ;]

Ten pulpit ma jednak poważną wadę: to co jest fajne z ikonkami, może być denerwujące dla programów. W szczególności nie wyobrażam sobie np. czytania stron WWW z takiej perspektywy.

a ktoś naprawdę ma duże szczęście że Cię zna :>

Pamietam jak kiedys mialem jazde na Majce. Po hali biegal szczeniak, ale Majce to jakos nie przeszkadzalo (mimo ze nie jest zazwyczaj za odwazna, i zdarza jej sie czasami czegos przestraszyc)… dopoki sie nie zaczal bawic jej ogonem Jak dostal kopytem, to uciekl skomlac, ale nic mu sie chyba nie stalo Taka to Majka, bojowa klacz jest

A to ja na Majce: http://www.youtube.com/watch?v=gDO9auEki5k

Co z tego, że napiszesz genialny silnik, gdy nie będziesz w stanie go dobrze zareklamować?

Dobrze zaprojektowana strona przykuwa uwagę – przynajmniej w moim odczuciu – bez tego nie potrafię chłonąć Wiedzy.

Nie ma nic obrzydliwszego niż dziesiąty szablon z rzędu na trasie Moich poszukiwań

Queight: Dlatego ja dla odmiany postawiłem sobie Wordpress’a tutaj, tj. na pr0.pl

Kurak: zgadzam się z Tobą; klepanie stron mnie osobiście nie daje takiej satysfakcji jak tworzenie gier (choć w obu dziedzinach nie mam się za bardzo czym chwalić ). Największą przyjemność mam wtedy, gdy muszę wymyślać merytoryczną zawartość jakiegoś wpisu.

@edas :
Nie masz się czym chwalić :pp
Każdy w końcu trafi na sytuację, że będzie musiał opublikować coś na szybko w sieci – zdecydowanie lepiej się na tę okazję przygotować, niż stracić w takim momencie np. Kontrakt.

Do zobaczenia w październiku ; )

Najważniejsze jest jednak, żeby korzystać z loggera i czynić to umiejętnie

Przez ‘użytkownika docelowego’ mam na myśli osobę nie związaną z tworzeniem projektu i często (w wypadku gier) nie mającą doświadczenia programistycznego. Taka osoba spodziewa się raczej gotowego do pobrania .zip’a . Dlatego miłe jest, gdy developer wrzuca od czasu do czasu jakąś paczkę z gotową do pobrania wersją nie będącą kopią roboczą, tylko archium stworzonym specjalnie z myślą o użytkownikach.

Podoba mi się stwierdzenie: “Wielu dobrych koderów ma małą styczność z wieloma dobrymi praktykami programistycznymi .”. Jest w nim sporo racji.

Może i publikacja repozytorium w paczce nie jest trudna, ale po co to robić, jak udostępniono repozytorium?

Zalety dostępu do repozytorium to, między innymi:
* Z repozytorium można wyciągnąć każdą (bieżącą i przeszłe) wersję kodu.
* Nie trzeba za każdym razem ściągać całej paczki, wystarczy, że dociągną się zmiany.
* Aktualizacja kopii roboczej nie zniszczy własnych zmian.

Wielu dobrych koderów ma małą styczność z wieloma dobrymi praktykami programistycznymi .

Długoletni użytkownik CVS i Subversion, który życia dewelopera nie wyobraża sobie bez systemu kontroli wersji.

A na koniec zagadka. Jak publikować tą paczkę?
* Pamiętaj, że nie każda wersja kodu w repozytorium się kompiluje.
* Pamiętaj, że paczki powinny być publikowane często.

A co do instalacji klienta CVS i SVN — programiści już chyba go mają zainstalowanego .

Co do zewnętrznego monitora-loggera – przytaczałem kiedyś na #warsztat przykład kogoś z GameDev.net, kto zintegrował z silnikiem mały serwer HTTP i był w stanie sterować wszystkim zdalnie przez przeglądarkę . Tego typu pomysł na zdalny monitoring jest dobry i wymaga głębszego zbadania.

Wpadnij do nas i daj linka znajomym, niestety nasze liceum chyba nie dorobiło się żadnego miejsca do zostawiania linków

Z drugiej strony, jakieś większe release’y powinny być publikowane w paczkach, najlepiej razem z dokumentacją i binarkami – tak jest po prostu wygodniej.